KADER SES VER? SİNOPSİS Altmış yaşlarındaki Yusuf, on iki yıldır cezaevinde yatmaktadır. Suçu ise, hasımları olan üç kişiyle silahlı çatışma sonucu onları öldürmüş olmasıdır, olayın temelinde kan davası vardır, ayrıca hasımları olay anında bir çocuğu rehin almış ve minik yavrunun ölümüne sebep olmuşlardır, bunun üzerine çılgına dönen Yusuf, üç hasmını da teker teker öldürmüş, kendi de bu silahlı çatışmada yaralanmıştır. Yusuf, ölen çocuğu kucağına alarak dışarı çıkar, çocuğun annesi endişeyle beklerken, çocuğunun cansız bedenini görünce, feryat figan bedduaya başlar, Yusuf üzgün ve çaresizdir. Cezası süresince Yusuf’un aklından bu olay çıkmaz, sıkça kabuslar görür. En büyük özlemi ise yirmi yaşlarındaki kızı Kader ve on dört yaşlarındaki oğlu Denizdir. Alaca karganın cama vurması, gardiyanların önce hücre koğuşunun mazgalını açmaları ile kader mahkumu Yusuf kabusundan uyanır, hücre kapısı açılır, Yusuf’un önüne pranga atılır, görevli gardiyan tarafından ayakları bağlanır, Yusuf gardiyanlar arasında ıslak zeminde, zindan koridorlarında ziyaret odasına geçer. Kızı ve oğlu ziyaretine gelmiştir, diğer tarafta ise mahkum arkadaşları Fırat ve Halil’in de ziyaretçisi vardır. Yusuf'un gözü Fırat'ın ziyaretçisine takılır. Çünkü Fırat'ın karşındaki vamp bir kızdır. Yusuf, kızı Fırat’ın sürekli anlattığından tanımaktadır, kız ve Fırat gayrimeşru alemde büyümüş, vakit geçirmiş ve bundan sebepte Fırat suça bulaşmıştır. Ancak Fırat cezaevine girdikten sonra tövbekar olmuştur. Yusuf, Fırat’ın sürekli anlattığı kızın o olduğunu anlar. Yusuf, ziyaret esnasında sürekli ağlayan kızını teskin etmeye çalışır ve kendi de ağlamamak için kendini zor tutar. Ziyaret sonu hücresine dönen Yusuf, penceresinden karganın cezaevin üzerinde uçtuğunu görür, anlar ki, karganın uçuş güzergahında çocukları eve doğru yol almaktadır. Yusuf hüzünlenir, çünkü kızının sürekli ağlamasının sebebi yakın zamanda evlenecek olması ve düğününde yanında babasının olmayacak olmasıdır. Düğün günü gelip çatmıştır, karga evin üzerindedir sürekli, eğlence başlar, Kader’in eline kına yakılmaktadır, insanlar eğlenirken Kader sürekli ağlamaktadır. Kına sonrası Kader odasına çekilir, başucunda babasının fotoğrafı vardır ve onunla bir canlı ile konuşur gibi dertleşir, geçmiş gözünde canlanır. Bu arada dışarıda yoğun bir sis vardır, peşinden yağmur bastırır, gök gürültüsü, şimşek ve yağmur sesi birbirine karışır. Kader tam yatıp uyumak üzereyken, pencerede karga belirir, adeta bir şeylere isyan etmektedir karga, cama vurur, kader pencereyi açar, karga içeri dalar, kaderi gagalar, adeta dışarı kaçmasını ister. Kader camdan dışarı bakar, karga gagalamaya devam eder, karga az sonra olacak depreminin habercisidir. Kader dışarı çıkana kadar deprem vurur, karga kaçar, evde, şehirle beraber yerle bir olur. Karga hızla cezaevine doğru uçar, karganın gözüyle hapishane görülür, cezaevi de depremden nasibini almıştır, şehir karanlığa gömülürken, cezaevinin asker lojmanlarında ışık sönmemiştir. Karga çocuklarının durumunu Yusuf’a haber verecektir. Cezaevinin en sağlam kalan, yeri karakolu ve birkaç tane hücredir, diğer yerleri yıkılmıştır. Hücreler tek kolon olarak inşa edildiğinden sağlam kalmışlardır. Birçok mahkum ölmüş, kimi de yaralı olarak kurtulmuş, gardiyanlardan da yaralılar vardır. Ortalık toz dumandır, bazı mahkumlar fırsattan istifade kaçmışlardır. Cezaevi yöneticileri bir taraftan deprem ile uğraşmakta bir taraftan da hapishanenin disiplinini sağlamaya çalışmaktadır, tam bir kaos hakimdir. Karga komutanının üzerinde uçmaya başlar, komutan karganın durumunu anlamlandıramaz, karga uçuşunu Yusuf’un hücresine doğru yapar, içeri girmeye çalışır, karga bir şeyler anlatmaya çalışmaktadır. Yusuf, komutanla görüşmek ister ve kuşun iyi bir haber vermediğini söyler. Komutandan kendilerinin serbest bırakılmasını ister, diğer cezaevi çalışanları karşı çıkmasına rağmen, komutan Yusuf’un verdiği söze güvenir ve onları serbest bırakır. Yusuf geri döneceğine yemin etmiştir. Halil ile Fırat’ta onunla beraber yol alır ve tek tip elbiselerini askerlerinde yardımıyla değiştirirler. Komutan, mahkumlarla vedalaşırken kendi apoletlerini çıkarıp, Yusuf’un avucuna teslim eder, yani namusunu emanet etmiştir. Askerler iş görecek bir fenerde tedarik edip, Yusuf’a verirler. Yusuf, komutanın bu jesti ile büyük bir sorumluluk üzerine almıştır. Üç mahkum çıktıktan sonra istikametlerini ayırırlar, Halil Adıyaman’a, Fırat Ankara yollarına düşer. Yusuf da kargayı kendisine kılavuz yaparak onun peşine takılır ve Kader’in yıkılmış evine giderler. Ortalık fecaat durumdadır, Yusuf enkaz altındaki kızını kurtarmak için çalışmaya başlar. Ortalıkta başıbozukluk hakimdir. Hava da oldukça soğuktur. Kızı kan revan içindedir, baba kalbi bu durum karşısında paramparça olmuştur ama bir taraftan da soğukkanlı olması gerekmektedir. Tam kurtarma çalışmaları devam ederken, ikinci deprem de vurur, ortalık daha da karışır. Yusuf’un kızını kurtarma çabası sonuçsuz kalmıştır ve kızı enkazın iyice altında kalır, ölmüştür, Yusuf’un kolu da enkaz altında kalır ve eli kızı elindeyken kopar. Uzun uğraşılar sonu kızının cansız bedeni enkazdan çıkarılır, gelinliği tabutuna sarılır, bir baba için dayanılmaz bir ızdıraptır bu. Tek koluyla kızının tabutunu taşırken, bir taraftan da delirmiş gibi halay çekmektedir. Bu arada mahkumları bırakan komutan tutuklanmıştır, tam cenaze taşınırken cezaevi aracı yanlarından geçer, Yusuf onu fark eder, komutan kelepçelidir, Yusuf cebindeki apoletleri komutana gösterir ve emanetinin onda olduğunu ifade eder.