"Ölü Arının İğnesi" Yusuf'un hukuk alanındaki başarılarının gölgesinde yaşadığı trajik bir olayın etrafında şekillenen derin bir dramı anlatır. Yusuf, tanınmış bir avukat olmasına rağmen istemeden bir katilin davasını üstlenir. Hayatının beklenmedik bir döneme girdiği bir anda, Yusuf yanlış ilaç vermesi sonucu 2 aylık bebeğini kaybeder. Bu korkunç olay, Yusuf ve eşi Ayşe'nin dünyasını alt üst eder. Ayşe, büyük bir yıkım yaşarken, Yusuf ise içsel bir çöküş yaşamaya başlar. Vicdan azabıyla boğuşur. Film, ölü arının ve ölen bebeğin metaforik benzerliği üzerine odaklanır. Ölü arı, masumiyetin ve yaşamın sembolüdür. Bebek ise yeni başlangıçların ve umut dolu geleceğin temsilcisidir. Bu iki unsur, Yusuf'un içsel dünyasını yansıtırken, seyirciye derin bir düşünce ve tartışma sunar. Bu metaforik benzerlik, Yusuf'un vicdan azabını temsil eden arının iğnesiyle, ölen bebeğin trajik kaderi arasında bir paralellik oluşturur. Yusuf, bebeğinin ölümüyle ağır bir vicdan azabı yaşar. Kendini suçlar, affedilmeyi hak etmediğini düşünür ve içsel bir çıkmazda sıkışıp kalır. Eşi Ayşe ise acı içinde depresyona sürüklenir. Bu trajik olay, evliliklerini ve ilişkilerini sarsar. Yusuf, vicdan azabıyla yüzleşerek kendini affetme ve yeniden var olma yolculuğuna çıkar. "Ölü Arının İğnesi" bir trajedinin ardından insanın içsel yolculuğuna odaklanırken, affetme, umut ve yeniden başlama temalarını ele alır. Film, seyirciyi Yusuf ve Ayşe'nin iç dünyalarına alarak, vicdanın ağırlığını, affetmenin gücünü ve insanın yeniden doğma potansiyelini sorgulatan bir hikâye sunar. Yusuf ve Ayşe'nin hikâyesi, seyircide derin bir etki bırakarak, umut dolu bir yolda ilerler: İçimizdeki karanlıkla yüzleşebilir ve acıdan sonra yeniden hayata başlayabilir miyiz? "Ölü Arının İğnesi" insan doğasının karmaşıklığını, trajediden sonra gelen içsel dönüşümü ve umutla yeniden doğma sürecini sorgulayan trajik bir hikâyedir.